Home เกร็ดความรู้ เพียงแค่ตัวคุณ เป็น”คนซื่อตรง” ระยะทางและกาลเวลา จะคัดกรอง”สิ่งดีงาม”ให้ตัวคุณ

เพียงแค่ตัวคุณ เป็น”คนซื่อตรง” ระยะทางและกาลเวลา จะคัดกรอง”สิ่งดีงาม”ให้ตัวคุณ

1 min read
0
0
484

ชายหนุ่มผู้โดดเดี่ยว “ซื่อตรง” ถูก หนุ่มน้อยนามว่า “ฉลาด” ทิ้งลงทะเล ซื่อตรงพยายามว่ายน้ำจนมาถึงเกาะแห่งหนึ่ง


เมื่อขึ้นฝั่งได้ ซื่อตรงก็นอนพักอยู่ข้างหาดทราย เขาพยายามคิดหาวิธีที่จะกลับขึ้นฝั่ง

สิ่งที่ซื่อตรงหวังก็คือ จะมีเรือของใครผ่านมาทางนี้บ้าง สักครั้งหนึ่ง ซื่อตรงก็ได้ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกล

เขารีบลุกขึ้นและมองไปยังต้นเสียงนั้น มีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้ บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบกสะบัดอยู่

 

บนธงนั้นเขียนคำว่า “ความสุข” ที่แท้เป็นเรือของความสุขนั่นเอง ซื่อตรงจึงตะโกนเรียกความสุข

“ความสุข ความสุข ผมคือซื่อตรง คุณช่วยพาผมขึ้นฝั่งได้ไหม?”

เมื่อความสุขได้ยิน ก็พูดกับซื่อตรงว่า..

“ไม่ได้ๆ หากผมพาคุณขึ้นมาด้วยผมจะหมดสุข คุณดูสิ ผู้คนมากมายในสังคมยุคนี้ที่พูดความจริงแล้ว กลับไม่มีความสุข ขอโทษนะซื่อตรงผมรับคุณขึ้นมาไม่ได้!”

พูดเสร็จ ความสุขก็จากไป และไม่กลับมา….

 

ผ่านไปสักครู่หนึ่ง “ยศศักดิ์” ก็ผ่านมา

ซื่อตรงตะโกนเรียก “ยศศักดิ์”

“ยศศักดิ์ ยศศักดิ์ ผมคือซื่อตรง ผมขออาศัยเรือของคุณขึ้นฝั่งได้ไหม?”

ยศศักดิ์พอได้ยิน ก็รีบหันหัวเรือให้ห่างออกไป จากนั้นก็หันมาพูดกับซื่อตรงว่า..

“ไม่ได้ ไม่ได้ ซื่อตรงคุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้ คุณรู้ไหม ยศศักดิ์ที่ผมได้มานั้นมันยากเย็นสักเพียงใด หากผมพาคุณมาอยู่ด้วยเดี๋ยวผมก็แย่นะสิ เดี๋ยวผมก็จะสูญเสียยศศักดิ์ ยังไงผมไม่ขออยู่ร่วมกับคุณ”

ซื่อตรงน้ำตาไหลนองหน้า มองยศศักดิ์ที่รีบออกเรือจากไปอย่างสิ้นหวัง รู้สึกสับสนในตนเองเป็นอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่มันทำได้ ก็เพียงแค่รอ รอ และก็รอ เท่านั้น อยู่ๆ ท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนัก ก็แว่วดังขึ้นมา เรือลำหนึ่ง

 

บรรทุก “แข่งขัน” เป็นจำนวนมากผ่านมา

“ซื่อตรง” จึงตะโกนเรียก

“แข่งขัน แข่งขัน ผมขอขึ้นเรือของคุณได้ไหม?”

“คุณเป็นใคร คุณมีประโยชน์แค่ไหนกับพวกเรา?” แข่งขันตะโกนถามมา

ซื่อตรงไม่อยากพูดอะไรมาก เพราะเกรงว่าจะพลาดโอกาสเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาแต่ซื่อตรงก็คือซื่อตรง

“ผมคือซื่อตรง…..”

“ห๊า! คุณคือซื่อตรง หากพวกเรามีคุณอยู่ด้วย เราจะแข่งขันเอาชนะอะไรกับใครที่ไหนได้ ”

พูดเสร็จ ก็หันหัวเรือจากไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะที่..ซื่อตรงกำลังสิ้นหวังนั่งคอตก อยู่ๆก็มีน้ำเสียงอันเมตตาดังขึ้นว่า

 

“ลูกจ๋า ขึ้นเรือเถิด!”

เมื่อซื่อตรงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นผู้เฒ่าผมขาวโพลนคนหนึ่งยืนอยู่บนเรือ

“ฉันคือผู้เฒ่าแห่งกาลเวลา”

“ทำไมท่านต้องมาช่วยผมครับ?”

ซื่อตรงถามออกไปด้วยความสงสัย

 

“มีแต่กาลเวลาเท่านั้นที่รู้ว่าซื่อตรงมีค่ามากเพียงใด”

ผู้เฒ่าแห่งกาลเวลาพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม บนทางกลับคืนฝั่ง

ผู้เฒ่าแห่งกาลเวลาได้พูดกับความสุข ตำแหน่ง แข่งขัน ที่ต่างก็เรือล่มอยู่กลางทะเลว่า…

“เจ้าทั้งหลายจงจำไว้ หากปราศจากซื่อตรงแล้ว ความสุขจะอยู่ได้ไม่นาน ตำแหน่งที่ได้มาก็เป็นตำแหน่งจอมปลอม การแข่งขันก็มีแต่จะล้มเหลวไม่เป็นท่า”

-ขอขอบคุณ  nicecontentth

Facebook Comments

comments

Load More Related Articles
Load More By admins
Load More In เกร็ดความรู้

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

Check Also

อย่าเหนื่อยล้า หรือรู้สึกถดถอย ให้ใช้ความไม่สำเร็จเป็นบันไดไปสู่จุดที่สูงขึ้น

เรียนรู้จากการที่ไม่สำเร็จแล้วควรจะแก้ไขให้ดีขึ้น หลายค … …