สาเหตุที่ทำไม  คนที่ ไม่ มี ลู ก ถึงเป็นคนที่มี บุ ญ ม า ก 

บางคนต่างก็คิดว่าการที่เขานั้นไม่มีลูกนั้น ถือว่าเขาเป็นคนที่มีบุญมาก

เนื่องด้วยหลายๆเหตุและผล และหนึ่งในสาเหตุหลักคือ การจะมีลูกหนึ่งคน กว่าจะเลี้ยงให้โต

ลองคิดดู ว่าจะต้อง เ สี  ย ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ ต้องหมดเงินไปเท่าไหร่กัน

บอกเลยบางคนอาจคิด อ ย  า ก จะมีลูก แต่พอได้อ่านบทความนี้อาจเปลี่ยนใจในทันที

ฉันถาม : ตัวฉันเองไม่มีลูก ที่เป็นแบบนี้สาเหตุเพราะฉันนั้นไม่มีบุญใช่ไหมคะ

พระอาจารย์ : มีซิโยม คนไม่มีลูก นั้นเป็นคนที่ไม่มีบุญได้อย่างไร อาตมา อ ย  า ก บอกไว้เลย

คนที่มีลูกนะเป็นคนที่มีก ร ร ม ให้ลองถามเขาดูสิ

ฉันถาม : ทำไมคนที่มีรูปถึงมีก ร ร มล่ะคะ

พระอาจารย์ : ก็เพราะว่าเลี้ยงลูกมันเป็นทุ ก ข์ยังไงล่ะ เดี๋ยวลูกก็ดื้อ เดี๋ยวลูกก็ไม่เชื่อฟัง

ทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ ลูกจะไปทำอะไรให้เกิดความเสี ย หายขึ้นมา สุดท้ายแล้วพ่อแม่

ก็จะกลายเป็นทุ ก ข์เปล่าๆ พ่อแม่ก็ต้องมาคอยรับผิดชอบ คอยรับก ร ร มที่ลูกได้ก่อ

ค่อยจ่ายเงินจ่ายค่า เ สี  ย หาย ลูกก็ไม่ใช่ของสนุกเลย

ต้องหาเงินหาทองมาให้มีใช้อยู่ตลอดเวลา ลูกนี่ไม่ต้องหาเลยใช่ไหม อย ากจะได้เงินอะไร

ก็แบมืออย่างเดียวขออย่างเดียว พ่อแม่นี่กว่าจะหาเงินมาได้สักบาทนี่ต้อง เห นื่ อ ยย าก

ถ้าไม่มีลูกก็ไม่ต้องมาหาเงินมาเลี้ยงลูกให้เห นื่ อ ยย าก เนี่ยเขาถึงเรียกว่าเป็นทุ ก ข์

คนที่ไม่มีลูกหน่ะเรียกว่าเป็นคนมีบุญ เราอย่าไปมีเลยดีกว่า

ลูกล่ะเข้าใจไหม เราเป็นลูกก็ได้แต่อย่าไปมีลูกก็แล้วกัน โตไปก็บวช

บวชแล้วสบายไม่ต้องมาเลี้ยงลูกให้ทุ ก ข์

ฉันถาม : ถ้ามีคนสองคน คนหนึ่งมีลูกแล้วอีกคนนึงไม่มีลูก คนที่มีลูกเขาก็เลี้ยงลูก

ไปด้วยความทุ ก ข์แล้วก็แก่ไปทั้งคู่ แล้วตอนบั้นปลายชีวิตคนที่มีลูกเขาได้ลูกดี

ก็จะดูแลพ่อแม่ย าม เ จ็  บ ไข้ได้ป่วย แต่คนที่ไม่มีลูกก็ไม่มีคนดูแล แล้วใครจะมีก ร ร มมากกว่ากันคะ

พระอาจารย์ : คนที่ไม่มีลูกหน่ะสบาย เพราะจะได้พึ่งตนเองได้ จะรู้จักพึ่งตนเอง

ถ้าพึ่งไม่ได้ก็จากไป ก็ไม่เป็นไรยังไงก็ต้องไปอยู่ดี แล้วก็โอกาสที่จะได้

ลูกดีมันก็มีน้อยมากโอกาสได้ลูกไม่ดีมันจะมีมากกว่า แล้วจะมาเ สี   ย อ ก เ สี  ยใจ

มากกว่าคนที่ไม่มีลูก คนที่ไม่มีลูกเขาก็ต้องเตรียมตัวพึ่งตัวเขาเอง

เมื่อเขาไม่มีใครมาพึ่งแล้วเขาอยู่กันได้ เขาก็พร้อมที่จะไป

อย่างเป็นพระนี่ก็ไม่มีลูกใช่ไหม ก็เตรียมตัวเตรียมใจจากไปอยู่เรื่อยๆ ถึงเวลาไปก็ไป

ลูกศิษย์มันจะดูแลหรือไม่ดูแลก็ช่วยไม่ได้ มันก็บังคับให้เราต้องพึ่งตัวเอง

หากชอบใจอย่าลืมส่งต่อให้คนที่คุณรัก สาธุ สาธุ

ต้นไม้ถ้าลูกมันรสไม่ดี ก็มีแต่คนจะโค่นต้นทิ้ง ไม่มีใครคิดจะบำรุงรักษาไว้

ตรงข้ามถ้าลูกมันรสดี ทั้งหวานทั้งมัน เจ้าของก็อย ากใส่ปุ๋ยรดน้ำพรวนดิน

ทะนุถนอมให้คงต้นอยู่นานๆ ต้นไม้จะอายุยืนได้รับการบำรุงรักษาดีเพียงไร

ขึ้นอยู่กับลูกของมัน

คนเราก็เช่นกัน ถ้าลูกทำดี คนทั้งหลายก็ชมมาถึงพ่อแม่ว่าเลี้ยงลูกดี

ความสุขกายสบายใจก็ติดตามมาเพราะลูก บุญกุศลความดีก็ไหลมาเพราะลูก

แต่ถ้าลูกทำ ชั่  ว คนทั้งหลายก็แช่ง ด่   า มาถึงพ่อแม่ด้วยเหมือนกัน

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงชี้ว่า สิริมงคลของคนที่เป็นพ่อแม่อยู่ที่ลูก

และในทางตรงข้าม ถ้าไม่ป้องกันแก้ไขให้ดีแล้ว

อั ป ม งคลก็จะมาจากลูกนั่นเหมือนกัน

ประเภทของบุตรแบ่งโดยความดีในตัวได้เป็น ๓ ชั้น ดังนี้

อภิชาตบุตร คือบุตรที่ดีมีคุณธรรมสูงกว่าบิดาม า  ร ด า เป็นบุตรชั้นสูง

สร้างความเจริญแก่นามสกุล

อนุชาตบุตร คือบุตรที่มีคุณธรรมเสมอบิดาม  า  ร ด า เป็นบุตรชั้น กลาง

ไม่พอรักษานามสกุลไว้ได้

อวชาตบุตร คือบุตรที่เ ล ว มีคุณธรรมต่ำกว่าพ่อแม่ เป็นบุตรชั้ น ต่ำ

นำความเ สื่อ มเสี ยมาสู่นามสกุล

ขอบคุณแหล่งที่มา verrysmilejung

Facebook Comments

comments