ในวันที่แม่อายุมากขึ้น ลูกๆอย่าได้ลืมแม่นะ (เตือนสติได้ดี)

0
289 views

ในวันที่แม่อายุมากขึ้น ลูกๆอย่าได้ลืมแม่นะ (เตือนสติได้ดี)

ตอนที่แม่เริ่มออกเดินทางตั้งแต่สมัยยังเด็ ก แม่เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความฝัน

มีชีวิตเป็นของตัวเองเหมือนกับเรา แม่ได้ผ่ านมาเจอความรัก และได้มีชีวิตคู่

ที่หวังจะสร้างเป็นครอบครัว ผ่ านวันคืนที่ทำให้ตื่นเต้นที่สุดนั่นคือ

วันที่รู้ว่ามีเราอยู่ใน ค ร ร ภ์ ของแม่นั้นแหละ

นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของเวลากว่า 9 เดือน ที่แม่ต้องแบกน้ำหนักกว่า 10 โล

และแม่ก็เริ่มใช้ชีวิตที่ร ะมัดระวังกว่าเดิม แม่กลัวว่า

ลูกใน ท้ อ งของแม่จะเป็น อั น ต ร า ย


แล้ววันที่แม่เ จ็ บ ป ว ด แสน ส า หั ส นั้น ก็ได้มาถึงวันแรกที่แม่ได้เห็นหน้าของเรา

มันเต็มไปด้วยความสุข ความอิ่มเอมใจ แต่แม่ก็เ จ็ บ ป ว ด

ชีวิตส่วนตัวของแม่นั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญต่อไปแล้ว ความฝันอาจถูกพักไว้บ้าง

แต่ก็เต็มใจ ข้าวของเครื่องใช้ลดลงให้เหลือเท่าที่จำเป็น รูปร่างหน้าตาอันสวยงาม

ของผู้หญิงคนนี้ไม่สำคัญเท่าลูกของแม่แม้แต่น้อย เรื่องอื่นๆ ของแม่ช่างมันก่อน

อนาคตของตัวเองที่แม่เคยคิดถึงถูกแทนที่ด้วยอนาคตของลูกๆ จนหมดสิ้น

เราจะเป็นเด็ กดีหรือเปล่า เราจะเรียนอะไร เราจะได้น้อยกว่าลูกคนอื่นมั้ย

เรามีความสุขไหม แม่พย าย ามทุกอย่ างให้เราได้รับสิ่งที่ดีที่สุดจากแม่ ให้เด็ กน้อย

ของแม่เติบโตเป็นคนที่ดี เหนื่อยนะแต่แม่จะสู้ เพื่อให้เราเติบโต

แม่เริ่มพบกับความห่างเหินของลูกที่เคยตัวเล็ก

แม่ไม่ได้เป็นเพื่อนเล่นที่เราเคยสนุกด้วยแล้ว

แต่แม่เห็นใบหน้าที่เราหงุดหงิดใส่มากขึ้น และเวลาเดียวกันก็เห็นรอยยิ้มที่แม่เคยได้รับ

แต่ผู้รับกลายเป็นเพื่อนของเรา น้อยใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

วันที่แม่โล่งใจเป็นที่สุดคือ วันที่เราเรียนจบ แม่ ฝ่ า ฟั น มามากมายกว่าจะได้ปริญญาใบนี้มา

แม่คิดว่าคงหมดห่วงแล้ว ลูกเอ๋ยในขณะที่แม่มองดูเราถ่ายรูปสนุกสนาน

กับเพื่อนบัณฑิตนั้น แม่ก็รู้ตัวแล้วว่าแม่คิดผิดแล้ว ลูกจะได้งานที่ดีหรือเปล่า

ลูกจะมีแฟนที่รักลูกมั้ย แล้วจะเหมือนที่แม่รักมั้ย

เขาจะดูแลลูกเหมือนที่แม่ดูแลหรือเปล่า หากแม่ไม่อยู่แล้วลูกจะอยู่ต่ออย่ างไร

แม้โตแค่ไหนแม่ก็เห็นภาพเด็ กตัวน้อยๆ ของแม่เสมอ ลูกของแม่ค่อยๆ

ออกเดินทางในชีวิตของตัวเอง เรามีครอบครัว มีลูก มีบทบาทเพิ่มขึ้น

จนบทบาทการเป็นลูกของแม่น้อยลงไปทุกที

แม่รู้แล้วว่าคงต้องปล่อยวางลูกมีชีวิตของลูกแล้วล่ะ แต่แม่ไม่เคยวางได้เลยแม่ยังรัก

และห่วงลูกเสมอนะสิ อย่ าลืมแม่นะลูกเมื่อแม่แก่ตัวลง

พร้อมกับนับถอยหลังการจากลา

เป็นการเดินทางช่วงสุดท้ายที่ต้องเผชิญความ เ สื่ อ ม ถอย

สองแขนที่เคยอุ้มลูกมาหลายปี ยกอะไรมากไม่ได้แล้ว

สองขาที่เคยพาลูกไปไหนต่อไหน

ก็ต้องใช้ไม้เท้าพยุง วาจาที่เคยเป็นเ  สี  ยงกล่อมลูก

เริ่มพูดไม่รู้เรื่อง ส ม อ ง ที่เคยใช้ช่วยลูกให้เติบโต

เริ่มลางเลือน หั ว ใ จ ที่เคยสู้ ฝ่ า ฟั น ปัญหาให้ลูก เริ่มบีบตัวน้อยลง

แม่ก็เหมือนก้อนน้ำแข็งที่วางตั้งอยู่กลางแดด

วันนี้ระหว่างที่เราเดินทางในชีวิตของเรา

ลองหันไปมองหน้าแม่บ้างนะ มองเข้าไปให้เห็นถึงการเดินทางที่ผ่ านมาของแม่

วันนี้แม่เดินทางมาไกลมากจริงๆ ขอแค่อย่ าลืมการเดินทางที่ผ่ านมาของแม่

เพราะนี่คือการเดินทางของความรักที่วิเศษ

แด่แม่และลูกของแม่ทุกคน คำพูดบางคำนั้นอาจเปลี่ยนชีวิตบางคนได้

ขอขอบคุณ postsabaidee

Facebook Comments

comments